TEK BİR KAPI, TEK BİR SES.. GAZETECİLİKTE “ETİKET” KUŞATMASI

Son dönemde yerel medya kulislerinde ve dijital platformlarda ilginç bir manzara hakim.
Mersin’de Bir kaç gazeteci, sanki sözleşmişçesine birbirlerini etiketleyerek, aynı başlıklar ve benzer cümlelerle bir “dayanışma” sergiliyor. Ancak bu görüntü, dışarıdan bakıldığında mesleki bir birliktelikten ziyade, akıllara çok daha çarpıcı bir soruyu getiriyor…
Hepiniz aynı kapıdan mı besleniyorsunuz?

Gazeteciliğin özü, fikri takip ve özgün bakış açısıdır. Kamuoyunun haber alma hakkına hizmet eden bir kalem, gücünü halktan ve hakikatten alır. Fakat bugün gelinen noktada; eleştirilerin sustuğu, övgülerin ise koro halinde yükseldiği bir tabloyla karşı karşıyayız.
Birbirini etiketleyerek suni bir gündem yaratanlar, aslında kalemlerini birer reklam aracına mı dönüştürüyor?

Kalem mi Esir, İrade mi?

Haberin kutsallığı, bağımsızlığına bağlıdır. Eğer bir şehirde, bir bölgede kalemler aynı hizada diziliyor ve aynı merkezden gelen sinyalle hareket ediyorsa, orada “gazetecilikten” değil, ancak “kurumsal bülten memurluğundan” söz edilebilir.

Kamuoyu şu soruların yanıtını bekliyor:

Sosyal medyada birbirinizi etiketleyerek ördüğünüz bu duvarın arkasında ne var?

Haberleriniz neden tek bir ağızdan çıkmışçasına benzerlik taşıyor?

Gazeteci, denetleyici ve sorgulayıcı kimliğini ne zaman “onaylayıcı” kimliğiyle takas etti?

Sessizliğin ve Teksesliliğin Bedeli

Birbirini etiketleme yarışı içinde olanların unuttuğu bir gerçek var: Gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkma gibi bir huyu vardır. Tek bir kapıya sırtını dayayanlar, o kapı kapandığında sokağın sesini duyamaz hale gelirler.

Gazetecilik, birilerini memnun etme sanatı değil, aksine memnuniyetsizlik pahasına doğruları haykırma cesaretidir. Bugün birbirini etiketleyerek “vitrin” yapanlar, yarın tarihin sayfalarında “bağımsızlığını yitirmiş kalemler” olarak anılma riskiyle karşı karşıyadır.

Sahi, tekrar soralım…!!!
Mürekkebiniz mi aynı, yoksa sadece o meşhur “kapı”
Hep aklıma ata sözü gelir …
“Kızım sana Söylüyorum …Gelinim sen anla…”
Sevgi ve saygılarımla